X

Kto kogo kochał, kto za kim szlochał. Fiodor Dostojewski

Fiodor Dostojewski niewątpliwie był pisarzem genialnym. Stworzył kilka arcydzieł, które zmieniły oblicze historii literatury. Jego wielkie powieści – „Zbrodnia i kara”, „Biesy”, „Idiota” i „Bracia Karamazow” – czytane są od ponad stu lat, a ich przesłanie jest uniwersalne. Można rzec, że czytelnicy dzielą się na dwa typy – na tych, którzy Dostojewskiego ubóstwiają oraz tych, którzy nie znoszą. Nie ma „letnich”, gdyż jego twórczość budzi skrajne emocje. Był myślicielem, mistrzem powieści psychologicznej o sztafażu romansu bulwarowego z morderstwem (albo morderstwami) w tle. Postacie przez niego stworzone są jakby ludźmi z krwi i kości – opętani Ideą, na granicy obłędu, wszystkie swoje emocje przeżywające ze zdwojoną siłą.

Vera Vera shutterstock

Zawsze się mówi, że coś za coś. Dostojewski był geniuszem literackim, ale równocześnie był skrzywdzonym dzieckiem, który był poniżany przez ojca, tyrana i alkoholika, samotnym młodym człowiekiem, który był zmuszony do kariery wojskowego (a marzył przecież o pisaniu). Był zakochany w kobietach, a te go nie szanowały i zdradzały. Chorował też na epilepsję, co utrudniało mu codzienne funkcjonowanie. Równocześnie miał problemy z hazardem, wiecznie był w kłopotach finansowych.

Kobiety w jego powieściach są zachwycające. Piękne, inteligentne, z charakterem, wzbudzające pożądanie, ale nieszczęśliwe. Wszystkie mają pierwowzór w rzeczywistym życiu pisarza. Pierwsza była Maria Isajew, którą poznał w Semipałtyńsku, gdzie służył jako zdegradowany wojskowy. Dostojewski był już wtedy po trzydziestce, z czego cztery lata spędził na Katordze, skazany za „ działalność przeciw carskiej Rosji”. Dostojewski zakochał się w mężatce, była to miłość jednostronna, a w przypadku pisarza wielka i podobna do choroby umysłowej. Pani Isajew podobno biła swojego pierwszego męża, była despotyczna i kłótliwa. Małżonkowie wyprowadzają się do oddalonej o kilkaset kilometrów miejscowości, ale dla Dostojewskiego taka odległość nie istnieje – śle gorączkowe listy, jeździ do niej. Po kilku miesiącach umiera Isajew. Maria zgadza się na ślub, ale w tym czasie zdradza Dostojewskiego. Umiera na suchoty. Maria to pierwowzór żony Marmieładowa ze „Zbrodni i kary”.

ppl shutterstock

Małżeństwo z Isajewną było nieszczęśliwe, dlatego pisarz związał się z Apolinarią Susłową. Była to jedna z pierwszych rosyjskich kobiet-studentek. Pisała marne opowiadania i jedno wysłała Dostojewskiemu, żeby zamieścił je w czasopiśmie, które przez jakiś czas redagował. Była despotyczna, nieobliczalna, kapryśna, ale ze szlachetnym sercem, pełna za to niezwykłego uroku i erotycznego czaru. Sportretowana w „Idiocie” jako Nastazja Filipowna i w „Braciach Karamazow” jako Gruszeńka. Susłowa miała szereg kochanków, o których mówiła bez żenady Dostojewskiemu.

Eugene Ivanov shutterstock

Pisarz podróżuje z nią do Rzymu, hula i przegrywa pieniądze w ruletkę. Rozstają się w 1863 r. Kolejna kobieta słynnego pisarza nazywała się Anna Korwin-Krukowska (miała polskie korzenie) i była córką generała. W tajemnicy przed rodzicami wysłała do pisma Dostojewskiego nowelę, którą on wydrukował. Anna traktuje pisarza jako człowieka nie ze swojej sfery, odrzuca więc jego zaręczyny. Bardzo go szanuje i ceni jego geniusz. Anna to Agłaja Iwanowna z „Idioty”.

KKulikov shutterstock

Jak widać życie Dostojewskiego było bardzo urozmaicone, chociaż nie zawsze szczęśliwe. W końcu tak już jest- „miłość swe humory ma, w perskie oko z nami gra”.

Podoba Ci się artykuł? Podziel się nim

Więcej informacji

Skomentuj artykuł

Stwórz za darmo, za pomocą dwóch kliknięć, najpiękniejszą stronę na swój ślub.

100% dostosowanie do Twoich potrzeb Zobacz więcej projektów >

Pracujesz w branży ślubnej?
Jeśli masz Firmę albo jesteś profesjonalistą w branży ślubnej, Zankyou oferuje Ci możliwość umieszczenia reklamy swoich usług na naszej stronie internetowej dla tysięcy Par Młodych organizujących swój ślub w 19 krajach. Więcej informacji